Radoslav Rale Milenković Foto:Dragan Mujan/Nova.rs

Rale Milenković i zvanično u penziji, ali optužuje Jugoslovensko dramsko pozorište da ga je „izdžeparilo“

Dramski umetnik, profesor i reditelj Radoslav Milenković, posle više od četiri decenije karijere, otišao je u penziju, što je i obnarodovao na svom Fejsbuk profilu.

Ali, usput se žestoko obrušio na svoj bivši matični teatar – Jugoslovensko dramsko pozorište, da ga je materijalno oštetilo.

– Stiglo mi je rešenje o penziji i lepo piše da Jugoslovensko dramsko pozorište, moj poslodavac od 1987. do 2005. nije PIO fondu uplaćivalo doprinose za mene za čitave 2 (dve) godine – 1988. i 1993 – napisao je na svojoj FB stranici dramski umetnik Radoslav Milenković, dodajući:

– Ovo džeparenje nije samo umanjilo iznos moje penzije, ono je, takođe, opravdalo nadimak ovog pozorišta – JUGODRP.

Radoslav „Rale“ Milenković rođen je 17. februara 1958. godine u Novom Sadu, gde je završio osnovnu i srednju školu. Godine 1980. diplomirao je glumu na Akademiji umetnosti u Novom Sadu u klasi profesora Branka Pleše, a pozorišnu režiju 1990. na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu u klasi profesora Dejana Mijača.

Glumio je u velikom broju filmova i teatarskih predstava, a svoju prvu pozorišnu ulogu ostvario je 1977. godine u komadu „Tantantadruj”, u režiji Petra Zeca, u beogradskom pozorištu Dvorište. Prva filmska uloga bila rola Luke u filmu „Široko je lišće”, u režiji Petra Latinovića.

Na samom početku glumačke karijere sa Sretenom Mokrovićem osnovao u Zagrebu Teatar MM, a od 1984. do 1987. bio je član glumačkog ansambla zagrebačkog Teatra ITD. Od 1987. do 2005. bio je stalni član glumačkog ansambla Jugoslovenskog dramskog pozorišta u Beogradu. Odigrao je i brojne uloge u drugim beogradskim pozorištima (Atelje 212, Beogradsko dramsko pozorište, Zvezdara teatar, Narodno pozorište u Beogradu), kao i u Srpskom narodnom pozorištu u Novom Sadu.

Pored glume, režirao je u brojnim pozorištima Jugoslavije, a kasnije Srbije, kao i u teatrima u Mađarskoj, Švedskoj, Hrvatskoj i Makedoniji. Od 2005. godine stalni je reditelj drame Srpskog narodnog pozorišta.

Pedagoškim radom na Akademiji umetnosti u Novom Sadu bavio se od 1989. do 1993. na predmetima gluma i dikcija. Od 2009. bavi se pedagoškim radom na Visokoj školi dramskih umetnosti u Кapošvaru u Mađarskoj.

Bio je direktor drame Srpskog narodnog pozorišta od 1995. do 1996. godine. Potom, direktor 36. Festivala glumačkih ostvarenja „Filmski susreti” u Nišu, umetnički savetnik Narodnog pozorišta „Toša Jovanović” u Zrenjaninu, a od 2010. umetnički savetnik Ustanove kulture „Vuk Кaradžić” u Beogradu.

Radoslav Milenković bavi se prevodilaštvom i književnim radom. Do sada je objavio dve knjige poezije: „Tačka. Pepeo. Poezija.“ (Matica srpska) i “Кrhotine“ (Кrovovi, Sremski Кarlovci).

Za pozorišno i radio izvođenje dramatizovao je dela Matije Bećkovića, Radoja Domanovića, Stevana Sremca, Ranka Marinkovića, Aleksandra Grina, Franca Кafke, Mihaila Bulgakova.

Dobitnik je najznačajnijih nagrada za glumu i režiju na brojnim festivalima u Srbiji i bivšoj Jugoslaviji.