Turnstile predstavili novi album – Hardcore nikad nije zvučao ovako šareno

Nastao iz hardcore scene Baltimora 2010. godine, bend Turnstile se brzo izdvojio željom da pomeri granice žanra.

Njihov album Glow On iz 2021, sa go-go ritmom i R&B pesmom u saradnji sa Blood Orange, katapultirao ih je do statusa internacionalnih rock zvezda i doneo im nominaciju za Gremi. Novi album, Never Enough, ne samo da nastavlja u tom eksperimentalnom duhu, već ga dodatno razvija – pružajući jedinstvenu, pop-usmerenu interpretaciju hardcore zvuka.

Osnovni identitet benda i dalje čvrsto leži u hardcoreu – retko se odstupa od masnih, preopterećenih gitara i urlika pevača Brendana Yatesa. Pesme poput “Sole” i “Birds” podsećaju na njihovu ranu fazu i prizivaju slike znojavih nastupa u malim klubovima, nalik onom sa naslovnice njihovog izdanja iz 2011, Pressure To Succeed.

Međutim, album objavljen 6. juna 2025. – Never Enough – se u većini svojih trenutaka ističe iznenadnim estetskim obrtima i žanrovskim skokovima. “I Care” je nostalgična dream-pop numera sa tapšanjem u ritmu i flanžiranim gitarama, dok je “Seein’ Stars” funky rock komad u stilu The Police. Najambicioznija numera, “Look Out For Me”, traje skoro sedam minuta i prolazi kroz hardcore eksplozije, ambijentalni deo sa semplovima iz serije The Wire, a završava elektronskim outro segmentom inspirisanim Baltimore club scenom – svojevrsna muzička oda rodnom gradu benda.

Eksperimentalnom duhu albuma doprinosi i raznolika postava gostujućih muzičara: članovi BADBADNOTGOOD sviraju duvačke deonice u “Dreaming”, dok su pozadinske vokale za “Seein’ Stars” obezbedili Dev Hynes (Blood Orange) i Hayley Williams (Paramore). Flauta Shabake Hutchingsa u “Sunshower” transformiše pesmu u nešto nalik na meditativni eksperiment Andrea 3000 iz New Blue Sun, dok producent A.G. Cook pretvara alt-rock numeru “Dull” u haotičnu elektro lavinu sa isprekidanim vokalima.

I pored žanrovske šarenolikosti, Never Enough uspeva da ostane iznenađujuće koherentan. Veliki doprinos tome daje prepoznatljiv vokal Brendana Yatesa, dovoljno sirov za hardcore, a istovremeno dovoljno melodičan za pop senzibilitet. Njegove stihove obeležavaju kontrasti uspeha i praznine, kao što pokazuje u “Sunshower”: “This is where I wanna be, but I can’t feel a fucking thing.” Ipak, njegova sigurnost u izvođenju uspeva da objedini sve kontraste.

Ali ono što zapravo drži Never Enough na okupu jeste njegova poptimistička filozofija. Spajajući sentimentalnu ljubav prema raznim nijansama rocka sa jasno definisanim, sjajnim melodijama i neustrašivim pristupom referencama, Turnstile nudi album koji ruši granice hardcorea i transformiše ga u nešto razigrano, pristupačno i vizuelno živopisno.

Never Enough je dokaz da hardcore može biti i uzbudljiv i eksperimentalan – i, da, itekako pop.